Vrij-artikel | Stephan Wetzels In deze overweging onderzoekt Stephan Wetzels Kierkegaard als denker van het voorbehoud wanneer het aankomt op de duiding van een persoon. Kierkegaard verzet zich niet tegen een oordeel als zodanig, maar tegen de gedachte dat dit oordeel moet uitlopen op een zekere uitkomst die iemand definitief vastlegt of zonder meer kenmerkt. Via een begrip van het zelf als een verhouding die zich tot zichzelf verhoudt, wordt een antropologie voorgesteld waarin de mens niet alleen existentieel onbepaald is, maar ook structureel onbepaalbaar. De boeiende ethische vraag die daarmee samenhangt, is of en hoe wij iemand verantwoordelijk kunnen houden zonder hem te determineren op wat hij ooit dacht, zei of deed. Stephan Wetzels onderzoekt Kierkegaard als denker van
