Voorpagina

Marius Buiting – De coronacrisis is een waardencrisis

Aart Deddens en Jan Hoogland

Marius Buiting is een fijnproever. Een cliché zul je niet gauw uit zijn mond horen. Van veel woorden kent hij de oorsprong en de etymologische varianten. ‘Bedoeling’ en ‘bestemming’ zijn zulke woorden. Als we hem aan het eind van het gesprek vragen naar zijn reflectie op de ‘bedoeling’ van zijn eigen leven, antwoordt hij: “Dat komt ons niet toe om te begrijpen. Mysterie houdt het leven mooi. Wat is de zin van de dingen? Ik […]

Democratie is een experiment

Een sterk leider is iemand die een heldere en consistente lijn uitzet en daaraan consequent vasthoudt. Met name in een crisis is dat het type leider waar de meeste mensen en de media naar verlangen. Premier Rutte is om deze eigenschappen geprezen, maar het gemor is groeiende. Ik las vandaag (8 augustus) bijvoorbeeld dat Eus vindt dat Rutte er een potje van maakt. Eus is een Deventer influencer, wiens invloed zich inmiddels uitstrekt over heel […]

De meeste mensen deugen, maar niet deugen kunnen ze allemaal

Hannah Arendt vindt het kwaad oppervlakkig (banaal) en het goede diep. Maar ook het goede kan banaal zijn, volgens Jan Hoogland. In het vorige nummer van Sofie ben ik uitgebreid ingegaan op het thema van de banaliteit van het kwaad bij Hannah Arendt. Ik heb de banaliteit van het kwaad toen omschreven als “de weigering om over zichzelf na te denken, de dialoog aan te gaan en de verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen handelen” […]

Over de zin van redelijke wereldbeelden (2)

Emanuel Rutten

We kunnen niet zonder wereldbeeld. Ons wereldbeeld bepaalt wat we zinvol, rechtvaardig en goed vinden. Wereldbeelden zijn echter geen wetenschappelijke theorieën, zoals Emanuel Rutten al in het vorige nummer van Soφie uit de doeken deed, maar ze ontstaan door de interpretatie van ervaringen in de leefwereld. Hoe moeten we de diverse wereldbeelden echter beoordelen? Rutten geeft een aantal criteria. Laten we voor het beoordelen van de redelijkheid van religieuze of seculiere wereldbeelden afscheid nemen van […]

Wat kunnen we met een zee van glas?

De Leviathan staat in het Oude Testament symbool voor het natuurgeweld van de zee. In het Nieuwe Testament, helemaal op het eind, ziet de apostel Johannes in een visioen een nieuwe aarde, ook met een zee, maar dan van glas. Is dat een productinnovatie of toch een onmogelijkheid (‘en de zee was niet meer’)? Kan het mysterium fascinans (het mysterie dat ons boeit) zonder het mysterium tremendum (het mysterie waarvoor we sidderen)? Ten behoeve van […]