Essay | Marja van Nieuwkerk Wat kan Søren Kierkegaard betekenen voor de actuele discussie rond persoonsvorming in het onderwijs? Marja van Nieuwkerk laat zien dat Kierkegaards schrijverschap een proces van voortdurende zelfvorming is. Aan de hand van zijn meest filosofische pseudoniem Johannes Climacus, bespreekt zij wat een leraar vermag en wat de ‘lezer-leerling voor altijd’ te doen staat. Zij verbindt Kierkegaards ideeën met de hedendaagse denkers Gert Biesta en Renée van Riessen, die meer aandacht vragen voor persoonsvorming in het huidige onderwijs.[1] ‘Zonder volmacht’ de aandacht te vestigen op het religieuze, op het christelijke, is de categorie waaronder heel mijn schrijverswerkzaamheid, in het licht van het geheel bezien, valt. Dat ik ‘geen volmacht’ had, heb ik van meet af aan
