Thema-artikel | Pieter Vos Kierkegaards denken draait om de enkeling en de existentiële opgave van de zelfwording. Daarmee lijkt hij een typisch modern individualisme te propageren. Kierkegaards filosofie bevat echter ook een cultuurkritiek waarin het moderne individu als een abstracte verschijning opdoemt. In dit artikel laat Pieter Vos zien dat Kierkegaards kritiek op het abstracte individu juist de achtergrond vormt van zijn pleidooi voor individuele zelfwording. Søren Kierkegaard (1813-1855) leefde in een periode van ingrijpende maatschappelijke veranderingen. De industrialisering kwam op gang, democratische ontwikkelingen wonnen terrein en de eerste vormen van massacommunicatie dienden zich aan. Tegelijkertijd was er een groot vertrouwen in wetenschap, rationaliteit en maatschappelijke vooruitgang. Op zichzelf verwierp Kierkegaard deze ontwikkelingen niet, al neigde hij naar politiek conservatisme.
