Waarom is groepsgedrag van mensen zo ironisch?

Fieke van der Panne

Fieke van der Panne is theatermaker. Ze doet niets liever dan observeren. Op een terrasje naar het gedrag van mensen kijken is haar favoriete bezigheid. Wat mensen doen, slaat vaak nergens op. Met name als ze deel gaan uitmaken van een groep, gebeuren er vreemde dingen. Het lijkt wel of mensen dan geen wil meer hebben. Hoe kan dat?

Ik kom net van het vliegveld. Dat is voor mij een prachtige plek. Je kunt schaamteloos naar mensen kijken. Op een loopband in een vertrekhal schuiven de mensen tegenover je heel langzaam voorbij. Normaal is het taboe om iemand langer dan een tel aan te staren. Dan wil je iets. “Heb ik iets van je aan of zo?” krijg je dan als commentaar. Maar dat taboe wordt opgeheven door zo’n loopband. Je hebt er zelf niet voor gekozen om zo langzaam en indringend met je medemens te worden geconfronteerd, en daarom is kijken op zo’n moment niet onfatsoenlijk. Je hebt even een vrijbrief. Heerlijk. Ik doe ook altijd spelletjes. Dan kijk ik ineens verbaasd naar boven, en dan let ik intussen op hoeveel mensen er mee gaan doen. Ik zat vandaag boven de honderd. Ongelooflijk, toch? Mensen zijn net schapen.

Verder lezen?
De verdere inhoud van dit artikel of deze pagina is voorbehouden aan onze abonnees (u kunt hier inloggen).
Bent u nog geen abonnee, vraagt u dan een proefnummer aan, of registreert u zich direct online voor een abonnement.