Vrolijke klimaatwetenschap

Een oneindige herhaling van zetten in een spel dat niets oplevert. Dat is de algemene stemming, met name van deskundigen, rond de nieuwe klimaattop in Madrid. Nietzsche beschreef oneindige herhaling als aanvankelijk angstaanjagend. Na een fase van berusting slaat die ervaring echter om in vrolijke wetenschap. Het diepe besef dat de dingen gaan zoals ze gaan brengt ons uiteindelijk gelukzaligheid. Bestaan er ook vrolijke klimaatwetenschappers? Ik ken er één, niet in de  neurotische Nietzscheaanse, maar in de frisse, hoopgevende, boerendochterlijke, Alblasserwaardse zin: Martine Vonk. Ze overleed half november. Veertien jaar eerder, in de herfst van 2005 ontmoetten wij haar als redactie van Beweging (de voorloper van Soφie) tijdens een team-uitje toevallig op haar huwelijksreis in het kasteel van Godfried van

Verder lezen?
De verdere inhoud van dit artikel of deze pagina is voorbehouden aan onze abonnees (u kunt hier inloggen).
Bent u nog geen abonnee, vraagt u dan een proefnummer aan, of registreert u zich direct online voor een abonnement.