Genderneutraal?

Illustratie, Genderneutraal?

Sofie is de naam voor dit stoplicht aan de Vredenburg in Utrecht. De vraag is of zij een probleem oplost of een probleem creëert. Gaat het bijvoorbeeld om een voetgangersoversteekplaats of om een voetgangstersoversteekplaats?

Sinds het vorige nummer van Soφie wordt u als ‘sporend’ abonnee door de NS aangesproken als ‘beste reiziger’. Hoewel het machinisten en conducteurs vrij staat om bij het gebruik van de intercom terug te vallen op het archaïsche ‘dames en heren’, kiest de NS in haar uitingen bewust voor een ‘genderneutrale benadering’. Ik citeer een stations-omroeper: “Beste reiziger, dit is een genderneutraal bericht. De trein is beschikbaar voor ieder mens met een geldig vervoerbewijs, ongeacht geslacht en genderidentiteit en of die nu met elkaar in overeenstemming zijn of niet. Of u zich nu mannelijk voelt of vrouwelijk of iets er tussenin, de NS rijdt voor alle mensen. Zoals u weet zijn de toiletten in de trein al jaren genderneutraal. Zo willen wij u voortaan ook aanspreken.”

Dit is een enorme vergissing. De Duitsers zouden deze verbetering een Verschlimbesserung noemen. ‘Beste reizigers’ is namelijk helemaal niet genderneutraal. Ja, deze formulering neutraliseert het voornaamste geslacht: dat van de vrouw. Maar dat is tegen de kennelijke bedoeling van het Nieuwe Moralisme. ‘Beste reizigers’ is een mannelijk meervoud. De ‘beste reizigsters’ (vrouwelijk meervoud) vallen daarmee buiten de boot en andere openbare vervoermiddelen. Het zal niet lang meer duren of ook zelfstandige naamwoorden hebben geen geslacht meer. Dan zijn ze in plaats van m/v links of rechts, hoog of laag of iets anders ‘neutraals’.

Troonrede

Nemen wij een voorbeeld aan onze koning die ons toespreekt met ‘landgenoten’. Oké, het is archaïscher dan ‘dames en heren’. Bovendien heeft hij het geluk dat ‘landgenoten’ het meervoud is van zowel ‘landgenoot’ als ‘landgenote’, maar het is dus de kunst om zo’n paraplubegrip te vinden.

In de kerk van alle tijden werd deze paraplu twintig eeuwen opgehouden met het begrip ‘gemeente’, maar ook dat is tegenwoordig aan de afkalving van archaïsme onderhevig. Je moet als welwillende kerkganger die hele Psalm 119 van de vocativus uitzitten voor er maar een zinnig woord uitgewisseld kan worden: “Broeders en zusters, jongens en meisjes, gasten, familie, vrienden, buren en andere belangstellenden, allen die meeluisteren via de kerktelefoon, via internet, nu of later…” Pff. Nooit eens die verrassing waardoor je denkt: hé, ik ben opgemerkt. “Hallo gewoontedieren, meelopers, pottenkijkers, betweters, stokken en blokken, onbekeerlijke tafels en stoelen, luizen die meeliften op de ongewassen hoofden van hypocriete luizenmoeders en -vaders”.

Hallo allemaal

Er is maar één genderneutrale oplossing en die komt van juf Ank. ‘Hallo allemaal’. Dat is de nieuwe hoofdwet van de communicatieleer. En de hoofdwet van de communicatieleer van juf Ank zegt niet: hé, nu kan ik mij met een bepaalde groep identificeren, nu word ik als persoon eindelijk aangesproken, nee, de nieuwe hoofdwet van de communicatieleer van juf Ank zegt: nu komt er iets – opletten! – een les, een preek, een dienstmededeling van een alweer vertraagde trein, een vermaning aan ouders dat ze nu toch eindelijk het klaslokaal moeten verlaten. Genderneutraliteit is volstrekt ondergeschikt aan de boodschap die volgt.

Deze maand heeft Australië onder invloed het inclusieve denken van juf Ank het volkslied veranderd. Zongen ze down under tot voor kort uit volle borst Australia’s sons let us rejoice, het is nu Australians all let us rejoice. Ik zie dit ‘Australisch allemaal’ als een gemiste kans. Een ware en politiek correcte kosmopoliet denkt immers niet alleen genderneutraal maar ook vaderlandneutraal. De Aussies niet het minst. Zij hebben nog een rekening te vereffenen met hun English East India Company mentality (het equivalent van VOC-mentaliteit).

Het is niet voor niets dat de coupletten over captain Cook uit het volkslied zijn gewieberd. Should foreign foe e’er sight our coast, Or dare a foot to land… Waag het niet ons grondgebied te betreden! Ja, dat dachten en denken de Aboriginals ook. We hebben het maar druk met de afwaardering van onze zeehelden. Het overdopen van de Coentunnel, het Coenplein en de J.P. Coenschool in respectievelijk de Buis van behoud, het Plein van de dankbaarheid en de Klimop, met de klemtoon op klim, wist de sporen van ons verleden nog niet uit.

Verder lezen?
De verdere inhoud van dit artikel of deze pagina is voorbehouden aan onze abonnees (u kunt hier inloggen).
Bent u nog geen abonnee, vraagt u dan een proefnummer aan, of registreert u zich direct online voor een abonnement.