Streekpost en overige bestemmingen

Hoewel ik sympathiseer met de calvinistische wijsbegeerte voel ik me geen calvinist en al helemaal geen ‘vijfpunter’. Aan het eerste punt blijf ik al haken, waardoor ik niet meer aan de volgende vier toekom: de totale verdorvenheid der mensheid. Daarvoor heb ik te weinig geloof. Die totaliteit is mij te groot en te absoluut. Na vijf minuten stop ik met nadenken of mediteren, of hoe die activiteit in relatie tot deze godsdienstige zaken ook heet, […]

Catch 22

Vorige maand overleed mijn moeder. In een statig album met zwarte bladzijden en zilveren onderschriften vond ik een krantenartikel dat tussen de foto’s was geplakt. Het vergeelde papier stak slordig af tegen de romantische kiekjes van het zomerkamp van de vijfde klas van het Marnixgymnasium uit Rotterdam in 1950. Prof. dr. C.C. de Bruin overleden, meldde het artikel. Ah, Zebedeüs! dacht ik, zijn bijnaam vanwege zijn voornaam Cebus. Hij was leraar Nederlands, gepromoveerd op Thomas […]

Is hoop een deugd?

Eind vorig jaar dook een verkeersregelaar achter een vrouw aan die de Hollandsche IJssel was ingereden. Hij kwam daarbij zelf om het leven, net als de vrouw die hij wilde redden. Dit drama is een klassieke Aristoteles-les: de deugd des moeds is het optimum tussen twee ondeugden: lafheid en roekeloosheid. Deugdzaam leven betekent onder meer berekenend leven. Je leven in de waagschaal stellen om een naaste te redden is weliswaar heel nobel, maar waarschijnlijk ook […]

Het echte leven

Je woont toch om te leven? Ik meen dat het De Hypotheker was, die met deze slogan adverteerde. Een boeiend dilemma. Op de achtergrond speelt de verzwegen vraag: Je werkt toch om te wonen? Want daar is de hypotheekverstrekker voor. Mooi wonen betekent hard werken, veel lenen en dus eigenlijk niet leven. Dat is de paradox die De Hypotheker laat zien. En zelf is de hypotheekverstrekker een onderneming, en een onderneming moet winst maken, maximale […]

Veegpieten, blokkeerfriezen en retrocipaties

Ineens duiken ze op, woorden die er eerst niet waren, voor verschijnselen die er eerst niet waren, maar die iedereen in een mum van tijd kent. Voor een buitenstaander is het abacadabra. Wie zou er vóór de opkomst van de smartphone hebben kunnen raden wat killfie betekent? Een killfie is het moderne alternatief voor een natuurlijke dood. Een heroïsche selfie voor een aanstormende trein, leeuw of beer, die tegelijk je laatste daad is. Sterven in […]

Sophie 8e jaargang nr 4, september 2018

Ouders van nu

Er wordt niet meer geravot. Ooit een beproefd middel om stemmingen tussen ouders en kinderen te neutraliseren. Daarna konden de partijen verder met een tabula rasa. Alle opvoedingstijd gaat nu zitten in het voeren van intellectuele gesprekken. Wat met een enkele vingerophef kan worden afgedaan: “Eh! Niks ervan!”, moet nu met argumenten worden onderbouwd. Argumenten leggen echter geen gewicht in de schaal. Conclusies helpen al helemaal niet. “Dat is jóúw conclusie”, zeggen kinderen van nu. […]

Sophie 8e jaargang nr 3, juni 2018

Voorwoord

In de muziek bestaat het genre van de prelude. Ooit was de prelude bedoeld als voorspel op een fuga of suite. Maar in de romantiek werd het een werkje op zichzelf. Tot mijn favorieten behoren de preludes van Chopin, opus 28. Het merkwaardige verschijnsel doet zich voor dat door ze te bundelen die preludes hun zelfstandigheid weer verliezen. Je koopt de bladmuziek van de 24 preludes en je studeert ze allemaal in, tenminste, die preludes […]

Sophie 8e jaargang nr 2, april 2018

Huisje vijgenboompje beestje

Toen het vijftigjarig jubileum van de studentenrevolte uit 1968 bijna op de helft was, besloot ik voor altijd bij mijn lief te blijven en nooit meer te verhuizen. De meetsnoeren vielen mij in lieflijke dreven en mijn erfdeel bekoorde mij. Ik koppelde een monogaam aan een ‘monotoop’ leven en brak met mijn nomadenbestaan, van de ene pastorie naar de andere (als domineeszoon), en van de ene studie naar de andere (noem het generalisme, noem het […]

Sophie 8e jaargang nr 1, februari 2018

Het radijsje Ruud Lubbers

Ferm en koersvast hanteerde Ruud Lubbers twaalf jaar het roer van het schip van staat. En dat was meer dan oké. Maar hoe betrouwbaar hij als stuurman ook was, ik zou niet graag bij hem in de auto hebben gezeten. Lubbers nam het niet zo nauw met paaltjes en vluchtheuvels. Ik vermoed dat zijn rijstijl doorklonk in de aanwijzingen die ik door de telefoon van hem kreeg. Hij navigeerde mij met Jan Hoogland als volgt […]

Sophie 7e jaargang nr 1, februari 2017

Romano Guardini

Boekhandel Wristers handelde in tweedehands theologie, onder het motto: de bibliotheek van een predikant is zijn begrafenisverzekering. Hiermee stimuleerde hij predikanten om onbezorgd te investeren in ‘hun toekomst’. Wellicht heeft hij met dat oogmerk ook zijn biedingen gedaan en als tegenprestatie het leven van predikantsweduwen draaglijk gemaakt. De begrafeniskosten van mijn vader, die predikant is in ruste, zullen er echter niet mee kunnen worden gedekt. Tijdens zijn arbeidzame leven had hij peperdure abonnementen op woordenboeken […]